یک مقاله بیات   

سلام. مدتی پیش مقاله ای نوشته بودم که هیچیک از دوستان چپ و راستم حاضر به انتشارش نشدند و گفتند زیر تیغ سانسور است. این مقاله را  به رغم علاقه ای که به دکتر احمدی نژاد دارم تنها بر اساس احساس خطر و بر اساس وظیفه نوشته بودم. حال که آنرا بعد از گذشت یکماه هیچ روزنامه ای چاپ نکرد گفتم حداقل در وبلاگ منتشر کنم. ببخشید کمی بیات است:

عملکرد شعاری آفت امنیت ملی

یکی از مشخصه های غالب دولت نهم عملکرد شعاری آن است. کافی است میزان انعکاس سخنان اعضای هیات دولت در رسانه ها را در طول سالیان گذشته مقایسه کنید تا صحت این ادعا را در یابید. این خصیصه اگرچه منجر به افزایش تماس با مردم و اطلاع رسانی بیشتر شده است اما آفتی بزرگ نیز بر آن مترتب است: تنظیم اعمال بر اساس میزان انعکاس آنها .

در چنین شرایطی غرب همچنان از رفتار دولت ایران دچار بهت است؛ از یک سو متوجه شعاری بودن برخی سخنان و حتی رفتارها شده اند و به ادعاهای ایران نمی توانند اعتماد کنند و از سوی دیگر هر روز به کمبود اطلاعات خود از ایران بیشتر واقف می شوند، به عنوان نمونه پس از اعلام "خبر خوش" در روز ملی فناوری هسته ای هفته نامه نیوزویک نوشت : " این نگرانی وجود دارد که "سیا" این بار نیز همانند سال ۱۹۹۸ که از آزمایش‌های هسته‌ای پاکستان و هند شگفت زده شده بود؛ درباره ایران نیز شگفت زده شود. "

پیش از این نیز بارها غرب به کمبود اطلاعات خود از ایران اذعان کرده بود. در تابستان گذشته ريچارد لوگار، سناتور جـمـهـوري خـواه و رئيس كميته روابط خارجي سنا در مصاحبه با CNN گفته بود: " مـن بـه اطلاعـاتـي كـه سـازمـان‌هـاي اطلاعاتي ما درباره ايران منتشر مي‌كنند اطمينان نـدارم و گـمـان نـمـي‌كـنم هـيچ آمريكايي به آنها اطـمـيـنـان داشـته باشد. " نمونه بارز این کمبود اطلاعات وقتی بروز کرد که حتی در لیست اسامی منتشر شده در قطعنامه شورای امنیت نیز اطلاعات نادرست وجود داشت.

در چنین شرایطی بی شک غرب به دنبال افزایش اطلاعات خود به هر نحو ممکن است و اگر از نقطه ضعف ما یعنی شعاری عمل کردن وارد شوند... بگذارید یک نمونه دیگر بیاورم. نام  سردار ذوالقدر در قطعنامه 1747 آمده است و او برای اثبات نا کارآمدی قطعنامه بلافاصله پس از سفر اخیرش به روسیه آنرا مطبوعاتی کرد تا جایی که سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه مجبور به واکنش گردید و اعلام کرد این سفر پيشتر به شوراي امنيت سازمان ملل متحد گزارش شده و در نتیجه قطعنامه نقض نگردیده است.

در کنار اخبار رسمی که از امکان حضور هر کشوری در مناقصه بین‌المللی برای ساخت نیروگاه ههای جدید ایران خبر می داد، اخبار غیر رسمی نیز از حضور شرکتی کانادایی به عنوان مشاور در فعالیتهای هسته ای ایران تنها چند روز پس از انفجار بمب رسانه ای رییس جمهور در 20 فروردین حکایت می نماید.

نگرانی اینجاست که آیا مجوز حضور اینگونه شرکتها با بررسی های همه جانبه انجام گردیده و یا اقدامی شتابزده در راستای بی اثر جلوه دادن اقدامات آمریکا بر هم پیمانان خود است؟ حضور آنها برای کمک به ما است و یا کسب اطلاعات از توانمندی هایمان؟

متن کامل
۱۳۸٦/٢/۱٥ - محمد مهدی اسلامی