وحدت شیرین جوانان احزاب   

یکی از نکاتی که مورد تاکید رهبری بوده است، تعامل بین احزاب به گونه ای است که تصور دشمنی میان آنها نرود. درست هشتم مردادماه 1378 بعد از قضیه کوی دانشگاه بود که رهبر معظم انقلاب در قامت امام جمعه تهران گروه های سیاسی را چنین خطاب قرار داد: " این بدحالتى است که انسان ببیند در داخل خطوط سیاسى، با خطّ مقابل خودشان خصمانه رفتار کنند؛ اما مرزهاى خودشان را به روى دشمن باز بگذارند! من این را نمى‌پسندم؛ این را ملت نمى‌پسندد؛ به جرأت مى‌توانم بگویم که این را خدا هم نمى‌پسندد."


بی شک یکی از نقاط مشترکی که می توانست احزاب را حول خود گرد آورد، بحث غزه بود. در جنگ 33 روزه با پیگیری ها و پشتیبانی موتلفه، همایشی میان احزاب برگزار گردید که بسیار در دلها نشست؛ همایشی که سخنرانان آن از دبیرکل حزب موتلفه اسلامی تا دبیرکل حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی بودند.

در ماجرای غزه اما این بار شاخه های جوانان احزاب به پیشنهاد چند تن از آنها که پیشتر با هم آشنا بودند، به میزبانی حزب موتلفه اسلامی برگزار کننده چنین برنامه ای شدند. اگرچه کم لطفی رسانه ملی در حق احزاب اینجا نیز مزید بر علت شد، اما برخی از خلف وعده های سخنرانان و میهمانان ویژه مراسم نیز در کاستن از انعکاس آن بی تاثیر نبود. اما ما می خواستیم در حد خود به وظیفه شرعی اخلاقی مان عمل کنیم و در پنج شنبه گذشته چنین کردیم و البته انعکاس آن نیز چندان نامطلوب نبود.

البته پیشتر نیز نامه مشترکی به بان کی مون نوشته بودیم و بنا گذاشتیم در چنین اموری نگذاریم زنگارهای مناقشات سیاسی بر اتحاد انسانی و دینیمان بنشیند. حیف که این وحدت شیرین چندان انعکاس لازم را در میان عموم مردم نیافت.

متن آنچه در وقت کوتاهی که به من اختصاص یافته بودف ارائه کردم را در ذیل تقدیم می کنم.

سازمان ملل بعد از نگاشت منشور در سال ۱۹۴۸، به صورت مستقیم مسئول مجازات مرتکبین به جرم‌های غیر بشری و جنایت علیه بشریت گردیده است. این سازمان جایی است که می‌بایست و امید می‌رفت شیوه‌های مدرن تعقیب قانونی جنایت علیه بشریت در آن پیگیری شود. معاهده رم توضیح می‌دهد، جنایت علیه بشریت شامل جنایاتی می‌شود که شان انسان را کاسته و مقام و منزلت انسانی را پای‌مال می‌کنند. از موادی که در دادگاه بین الملی جنایت به عنوان جنایت علیه بشریت شناخته شده است " کشتار ، نابودی گروهی ، شکنجه ، حذف محیطی و یا فیزیکی اجباری افراد از صحنه‌های سیاسی ، نژادپرستی و تبعیض نژادی و ... " است که یک بند آن برای جنایتکار شناختن عاملین کافی است و امروز ما شاهد رخداد تمامی این بندها در غزه هستیم. جنایاتی کم نظیری که توسط گروهی انجام می گردد که هم زمان با همان منشور سازمان ملل ادعای حاکمیت بر اراضی اشغالی را مطرح نمودند و از آن روز با فراز و  نشیبی شاهد جنایت های گوناگونی از این دست از سوی این گروه که خود را رژیم اسرائیل نامیدند، بوده ایم؛ اما هیچگاه واکنشی درخور از سوی سازمان ملل که مسئولیت مستقیم در این خصوص و در محاکمه جنایتکاران علیه بشریت دارد، رخ نداد.

اگر بخواهیم در این مختصر ابعاد جنایت اسرائیل علیه بشریت را برشمریم، ناممکن است. حتی برشمردن جنایات غزه در بیست و سه روز اخیر نیز به تمامی قابل طرح نیست. تنها به یک نمونه از این جنایات اشاره می کنم و آن استفاده از گلوله های جنگی حاوی فسفر سفید است.

اگرچه این موضوع اظهر من الشمس است، اما برای اثبات آن نه به گزارش های العالم استناد می کنم و نه حتی الجزیره. روزنامه انگیسی تایمز گزارش داده است که نظامیان اسرائیلی با اعتراف به استفاده از خمپاره‌های حاوی فسفر سفید در بمباران غزه، فاش نمودند که تانک‌های اسرائیل از ابتدای حملات علیه نوار غزه به گلوله های فسفری مجهز شده‌اند.

به نوشته تایمز یکی از این نظامیان اسرائیلی که تنها به ذکر حرف نخست نام خود اکتفا کرده است، می‌گوید که از مشاهده برخی صحنه های غزه شوکه شده است، برخی محله ها با خاک یکسان شد...همه جا ویران شده بود گویی سالهاست که آنجا را بمباران کرده ایم، نمی توان میزان خرابی ها را تصور کرد، این نخستین بار بود که عملیاتی به این شدت و سنگینی علیه فلسطینیان انجام می شد.

شما نمی توانید حتی فکرش را هم بکنید که این ماده چه بر سر مردم بی گناه غزه می آورد. این یک نسل کشی همراه با  زجر غیر قابل باور است. آنها انسانهای بی گناه را تا آخرین لحظه حیات زجر کش میکنند.

تسلیحات کشتار جمعی، تسلیحاتی هستند که میتوان به وسیله آنها تعداد زیادی انسان را در آن واحد از بین برد و فسفر سفید جز این دسته از تسلیحات قرار میگیرد. این ماده در دمای معمولی یعنی کمتر از ۳۰ درجه میسوزد و به اصطلاح هواسوز است و در تماس با بدن قربانی به پوست او میچسبد و شروع به سوختن میکند و حتی تا استخوانهای هدف را هم از بین میبرد . دود ناشی از آن هم به قدری سمی است  که به راحتی میتواند ریه های انسان را بسوزاند یا ایجاد مشکلات حاد تنفسی بکند.در واقع این ماده برای زجر کش کردن طراحی شده نه کشتن یا زمین گیر کردن! خون در رگهای قربانی به جوش می آید و انسان زنده زنده به خاکستر تبدیل میشود. حتی پزشکان اعلام کرده اند این بمب ها بر روی نسل های بعدی مردم غزه نیز تاثیر ژنتیکی خواهد داشت. 

پیمان ژنو در سال 1980 تصریح می کند، از فسفر سفید نباید به عنوان سلاح جنگی در منطقه غیر نظامی استفاده کرد، اما نظامیان صهیونیست، از این نوع سلاح به علت دود گسترده و سمی آن، برای استتار حرکت نیروی زمینی اشغالگران در خطوط عقب تر در غزه استفاده می کنند.  جایی که که از پرجمعیت ترین و متراکم ترین مناطق مسکونی جهان است. در سال ۲۰۰۶ نیز گزارش هایی از استفاده اسرائیل از تسلیحات شیمیایی فسفر سفید برای کشتار مردم لبنان منتشر و تایید شد. فسفر سفید ماده ایست که برخی معتقدند میتوان آن را وحشتناک ترین ماده شیمایی کشتار جمعی جهان  دانست .

تصاویر هولناک شهیدان این نوع مواد منفجره به دلیل شدت وحشت آور بودن، عموما از رسانه ها پخش نمی گردد و حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز که یکی از رسانه های فعال در این عرصه بوده است، در اقدامی قابل فهم و بنا بر تعهدات اخلاقی یک رسانه فراگیر در قبال مخاطبین کودک اقدام به پخش آنها نکرده است، اما شاید همین گونه تصاویر است که سبب گردیده هاآرتص از وحشت رسانه ایش از دوران بعد از خروج اشغالگران و ورود رسانه ها به این سرزمین سخن می گوید.

هولوکاست را اگر به معنای واقعی آن "زنده سوزی جمعی" در نظر بگیریم، باید گفت این در غزه است که هولوکاست واقعی رخ میدهد و اگر این را یک جنایت جنگی به حساب نیاوریم، به راستی چه اقدامی را می توان مصداق جنایت جنگی دانست؟ در حالیکه حتی برخی از کارشناس حقوقی و نظامی غربی نیز اذعان دارند که چنانچه گلوله فسفر سفید به عمد در میان مردم شلیک شود، عامل آن به دادگاه لاهه فراخوانده می شود، آیا دادگاه بین المللی جنایت و دیگر دادگاه های بین المللی مدعی حقوق بشر، بر این باورند که اگر امروز به محاکمه عاملین این کشتارها نپردازند، در اذهان عمومی اعتباری برای آنها باقی خواهد ماند؟

این مصداق تنها یکی از نمونه ها بود و کافی است به بررسی موارد متعددی همچون محاصره نوار غزه، کشتار غیرنظامیان علی الخصوص زنان و کودکان و استفاده از انواع سلاح های ممنوعه، نسل‌کشی فلسطینیان و ... از منظر مفاد معاهده رم پرداخته شود تا عمق این جنایت جنگی آشکار گردد.

در چنین شرایطی شکی نیست که باید سران رژیم اسرائیل غاصب را به عنوان جنایتکاران جنگی و به جرم نسل کشی در محاکم بین المللی محاکمه کرد و کسانی که با مماشات و مسامحه خود در این خصوص دست رژیم صهیونیستی را در تداوم این جنایتها باز می گذارند، بی شک شریک در خون بیگناهانی هستند که در این هولوکاستی که در برابر رسانه ها رخ می دهد، بر زمین ریخته می شود. نبرد غزه تمام شود یا ادامه یابد این آخرین جنایت جنون آمیز اسرائیل نخواهد بود و تنها زمانی می توان به توقف آن امیدوار بود که با محاکمه این جنایتکاران آنها را از تکیه زدن به صندلی قدرت باز داشت و بساط این میلیتاریزم دولت گونه را برچید.

اما نکته پایانی اینکه اگرچه تلاش هایی در این خصوص در داخل کشورمان و از سوی برخی نهادها و گروه های آزاده دنیا آغاز گردیده است، اما بی شک با سرعت کنونی، این اقدامات هیچ تاثیری در توقف رشد این غده سرطانی نخواهد داشت و این عزمی راسخ تر را در به محاکمه کشاندن جنایتکاران جنگی صهیونیست، می طلبد. 
 

به امید برپایی هرچه زودتر محکمه عدالت گستر حقیقی.

 

 

چند لینک خبری از آن مراسم (+) (+) (+) (+) (+)

متن کامل
۱۳۸٧/۱۱/۱ - محمد مهدی اسلامی