مرتضی حاجی و نماز صبح معاویه   

در ادامه مصاحبه هایم برای شاهد یاران درباره شهید عراقی دیروز به سراغ مرتضی حاجی رفتم. مصاحبه خوبی از کار در آمد و او در حدود دو سالی که با شهید عراقی در زندان بوده است را به خوبی تبیین کرد.


بعد از مصاحبه به او گفتم علی رغم اینکه خودم موضع مشخص سیاسی دارم و در حزب موتلفه اسلامی مسئولیت دارم، اما سعی کرده ام در این کار دسته بندی های سیاسی امروز را دخیل نکنم و واقعا به دنبال ثبت تاریخ شهدا باشم. اما همه چیز دست من نیست و امروز صبح خبردار شده ام مصاحبه با ابطحی درباره شهید هاشمی نژاد را مسئولین مربوطه از شماره در دست چاپمان خارج کرده اند و ممکن است چنین مشکلی درباره مصاحبه شما هم پدید آید، از او خواستم اجازه دهد اگر چنین شد مصاحبه اش را در رسانه دیگری منتشر کنم.
واکنش حاجی جالب بود؛ او گفت یعنی ما اگر از اینها تعریف هم کنیم قابل انتشار نیست؟ لابد از نظر آنها ماجرای ما همان ماجرای بیدار کردن شیطان برای نماز صبح است دیگر!
اشاره او به داستان معروفی است که روزی شیطان معاویه را برای نماز صبح بیدار کرد، در جواب معاویه که تعجب کرده بود گفت من می دانم تو نماز درست و مقبول که نمی خوانی ولی ترسیدم خواب بمانی و صبح افسوس بخوری که چرا نمازم قضا شد و خدا که ارحم الرحمین است ،این افسوس را از تو بپذیرد.
البته برای او توضیح دادم که من هنوز منطق روشن این حذفیات را نفهمیده ام که توجیه کنم و در دو شماره قبل نیز مصاحبه بادامچیان حذف شد که از جناح مقابل شما بود، فردی هم که مسئولیت چنین کاری را بر عهده دارد بیشتر دیدگاه هایش به آقای کروبی نزدیک است و از نیروهای دوران مسئولیت ایشان در بنیاد شهید محسوب می شود. اما این گفته او بخشی از حقیقت را در بر داشت که ما حتی در چنین مواردی نیز که می تواند وحدت آفرین در میان نیروهای سیاسی باشد، گاه تحمل رقیب را نداریم.
اگر کمی انصاف داشته باشیم نمی توان خاطرات افرادی که روزگاری در انقلاب نقش داشته اند را در ثبت تاریخ انقلاب نادیده گرفت حتی اگر امروز با آنها همفکر نباشیم، علی الخصوص اگر در این بیان تاریخ موضع امروز خودشان را دخالت ندهند. این امر نیز به خوبی از بیان آنها قابل درک است که تاریخ گویی می کنند یا تاریخ سازی!
این موضوع امر جدیدی هم نیست، حتی بسیار شدید تر آن را در گذشته داشته ایم؛ اغلب مقاتلی که به ماجرای کربلا پرداخته اند، بخشی از ماجرا را از زبان دشمن اهل بیت و یا ناظران به ظاهر بی طرف نقل کرده اند و ما محبین آن حضرت قرن ها ست که به این روایت ها اعتماد کرده ایم، اگرچه گاه با دیده تردید نیز به برخی گفته های آنها نگریسته ایم.

قبلا نیز در مذمت پایین بودن آستانه تحمل نوشته بودم.

متن کامل
۱۳۸٧/٧/٢٢ - محمد مهدی اسلامی